C’est un beau roman, c’est une belle histoire…
La Thébaudière is gebouwd in 1897 door een meneer Nestor Dufay, dat blijkt uit de stenen bovendorpel van één van de openslaande deuren in de zuidgevel. Op een stambomen-website vinden we Nestor Julien Dufay, geboren in 1837, een klompen (‘galoche’) fabrikant uit de buurt. Hij trouwde na zijn 30e met Marie Gallouin (1836). Samen kregen ze 3 kinderen, Lucie, Léa en Eugene, die (gezien de jaartallen) niet in dit huis zijn opgegroeid.
Het huis heeft verder ongetwijfeld een rijke historie, waarvan we de komende tijd veel hopen te (her)ontdekken.
Wat we weten van de Engelse eigenaar/verkoper, is dat het bij aankoop in 1993 een ruïne was, al enkele jaren niet meer bewoond, met aan de westzijde een woongedeelte en aan de oostzijde een stal voor paarden, met een halfopen hooizolder er boven. Er zaten geen ramen en deuren meer in het pand, dus weer en wind hadden lange tijd vrij spel gehad.
In de 30 jaar daarna heeft hij het met hulp van lokale ambachtslieden en veel vrijwilligers verbouwd tot een plek van (zomer)verblijf en retraite voor aanhangers van filosoof en leraar George Ivanovich Gurdjieff. De bestemming van het huis voor dit doel is heel bepalend geweest voor de indeling die verkoper heeft gebouwd, met vooral slaapplaatsen voor veel gasten, sanitair en een grote muziek-/danszaal.
George Gurdjieff was filosoof en oprichter van ‘Seekers of truth’. Hij onderwees (in de eerste helft van de 20e eeuw) dat de meeste mensen geen waar bewustzijn hebben en als gevolg daarvan leven in een permanente staat van ‘hypnotisch wakker zijn’. Hij onderwees een manier van ontwaken die hij had samengesteld uit verschillende filosofieën uit het Midden Oosten, Azië en Tibet, die hij ‘De vierde weg’ noemde. Een leer die destijds veel wantrouwen wekte, maar tegenwoordig door veel spiritule leiders wordt omarmd: zonder ‘presence‘ geen bewust leven. Goed beschouwd had Gurdjieff het in zijn tijd al over ‘bewust leven in het hier en nu‘, vaak gehoord bij veel hedendaagse spirituele leiders.
Wij zullen proberen om de legacy van de afgelopen 30 jaar voort te zetten op een wijze die bij ons past en we hopen de komende tijd – misschien met een beetje hulp van de buren en de dorpsgemeenschap – meer te weten te komen over de vroege historie van het huis en haar bewoners.
Inscriptie: F.F.P Nestor Dufay, Marie Gallouin, son epouse, 1897